مقدمه و هدف: آلودگی به عفونت HCV در گروههای پرخطر مانند معتادان (به خصوص معتادان تزریقی) بسیار بیشتر از سایر گروههای جامعه گزارش شده است و به خصوص هنگامی که فرد معتاد به دلیل بزهکاری به زندان می افتد انتقال این عفونت به طرق مختلف تسریع می گردد. هدف از این مطالعه بررسی آنتی بادی ضد HCV در زندانیان معتاد شهرستان گرگان بوده است.روش کار: این مطالعه توصیفی - تحلیلی مقطعی در طی یکسال در زندان شهرستان گرگان انجام گرفت. 121 زندانی معتاد به روش نمونه گیری تصادفی وارد مطالعه شده و خونگیری توسط پرسنل آزمایشگاه زندان انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و نتایج سرولوژی یا نرم افزار آماری SPSS وارد رایانه شده و با آزمونهای آماری کای دو و دقیق فیشر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: از 121 زندانی معتاد، 28 نفر (%23.1) از نظر HCVAb مثبت بودند که اکثریت آنها 26) نفر، 92.9%( را مردان تشکیل می دادند .(P>0.05)  اکثریت افراد (%57.1) در محدوده سنی 30-25 سال قرار داشتند. نژاد فارس و متاهل بودن رابطه معناداری با آلودگی به عفونت HCV داشت. داشتن سابقه جراحی و استفاده از سرنگ و تیغ مشترک داشتن تماس جنسی مشکوک با غیرهمجنس یا آلودگی HCV رابطه معناداری نشان داد اما سایر متغیرهای فردی ارتباط معناداری با این آلودگی نداشتند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به شیوع آلودگی HIV در بین معتادین و به خصوص افراد بزهکار، پیشنهاد می شود با اجرای برنامه های غربالگری و درمانی مناسب، نظارت دقیقتری در زندانهای کشور صورت پذیرد.

سابقه و هدف: ویروس سیتومگال (CMV) در افراد با نقص ایمنی و دریافت کنندگان خون و فراورده های خونی باعث عفونت شدید می گردد. عواملی که در عفونت اولیه به ویروس سیتومگال نقش دارند شامل دریافت خون و فراورده های خونی آلوده برای همودیالیز و تعداد دفعات دیالیز می باشد. در پژوهش حاضر، شیوع موارد مثبت عفونت فعال و عفونت نهفته ویروس سایتومگال در گروه بیماران همودیالیزی و گروه کنترل به صورت مورد-شاهدی بررسی گردید.مواد و روش ها: 43 بیماری دیالیزی به عنوان گروه بیمار و 43 نفر فرد سالم که از نظر جنس و سن با گروه بیمار هماهنگ بودند به عنوان گروه شاهد انتخاب شدند. سرم خون هر دو گروه برای تعیین وجود IgG و IgM اختصاصی علیه ویروس سیتو مگال با روش الایزا (ELISA) مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: 39 بیمار همودیالیزی (90.69 درصد ) دارای آزمایش مثبت Anti-CMV IgG و 8 بیمار همودیالیزی یعنی 18.60 درصد از آن ها دارای آزمایش مثبت Anti-CMV IgM (عفونت فعال با ویروس سیتومگال) بودند در حالی که شیوع عفونت فعال با CMV در گروه شاهد تنها یک مورد (2.36%) بود که اختلاف آماری معنی داری با گروه بیمار داشت.نتیجه گیری: ویروس سیتومگال باعث عفونت شدید می شود که می تواند ناشی از طول دوره و تعداد دفعات دیالیز و دریافت فراورده های آلوده در افراد دیالیز شونده باشد.

مقدمه: افرادی که دریافت مکرر فراورده های خونی دارند مانند بیماران تالاسمیک در معرض خطر ابتلای ویروس هپاتیت جی هستند. این مطالعه با هدف تعیین شیوع سرولوژیک ویروس هپاتیت جی و عوامل همراه با آن در بیماران بتا-تالاسمی ماژور شهرستان جهرم انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی-توصیفی در سال 1400 بر روی 91 بیمار تالاسمی ماژور شهرستان جهرم انجام شد. وجود آنتی بادی ضد ویروس هپاتیت جی در سرم تمام شرکت کنندگان به روش الیزا بررسی شد. موارد اطلاعات دموگرافی، میانگین سابقه زمان دریافت خون و مقادیر سرمی آنزیم های کبدی را از پرونده بیماران استخراج شد. نتایج حاصل از آزمایشات و بررسی پرونده بیماران با نرم آفزار آماری نرم آفزار آماری SPSS-16 و با استفاده از آمار توصیفی، T testو مربع کای مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: شیوع آنتی بادی های IgG و IgMعلیه ویروس هپاتیت جی به ترتیب برابر 17درصد و 5درصد بود. موارد مثبت آزمایشات الایزا با مدت زمان سابقه دریافت خون و میانگین سطح سرمی ALT, AST, ALP ارتباط آماری معنی داری داشت (P<0. 05) و با میانگین سن بیماران و جنسیت بیماران ارتباط آماری معنی داری نداشت (P>0. 05). نتیجه گیری: ویروس هپاتیت جی یکی از عوامل هپاتیت و افزایش سطح سرمی آنزیم های کبدی در بیماران بتا-تالاسمی جهرم است.

مقدمه: بیماران همودیالیزی بخاطر روش کارهای تهاجمی و تماس مکرر با خون و مایعات بدن در خطر ابتلا به عفونت های ویروسی می باشند و همین موضوع اهمیت هپاتیت ویروسی در بیماران تحت درمان همودیالیز را بیشتر می کند. این مطالعه با هدف تعیین شیوع سرولوژیک ویروس هپاتیت جی و عوامل همراه با آن در بیماران همودیالیزی شهرستان جهرم انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی-توصیفی در سال 1400 بر روی 91 بیمار همودیالیزی جهرم انجام شد. وجود آنتی بادی ضد ویروس هپاتیت جی در سرم بیماران به روش الایزا بررسی شد. اطلاعات دموگرافی، میانگین سابقه درمان همودیالیز و مقادیر سرمی آنزیم های کبدی از پرونده بیماران استخراج شد. داده های حاصل با نرم آفزار آماری نرم آفزار آماری SPSS-16 و با استفاده از آمار توصیفی، T-test و مربع کای مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: شیوع IgG و IgMعلیه ویروس هپاتیت جی به ترتیب برابر 46/5% و 0% بود. شیوع IgG علیه ویروس هپاتیت جی با سابقه تزریق خون و میانگین سطح سرمی ALT, AST, ALP ارتباط آماری معنی داری داشت (P<0. 05) ولی با میانگین سن و جنس بیماران ارتباط آماری معنی داری نداشت (P>0. 05). نتیجه گیری: شیوع ویروس هپاتیت جی در بیماران همودیالیزی جهرم با میانگین شیوع بدست آمده در بیماران همودیالیزی مناطق دیگر کشور برابر است. تحقیقات بیشتر به منظور تعیین نقش این ویروس در ایجاد هپاتیت در بیماران همودیالیزی پیشنهاد می شود.

سابقه و هدف: ارتباط بین سلیاک و اختلال روانی مزمن (افسردگی و اسکیزوفرنی) در چندین مطالعه مطرح شده است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی بیماری سلیاک در بیماران مبتلا به اختلال روانی مزمن با استفاده از آزمون آنتی بادی ترانس گلوتامیناز بافتی (anti-tTG) انجام گرفت.روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 200 بیمار مرد با تشخیص اختلالات افسردگی (100 نفر) و اسکیزوفرنی (100 نفر) بستری در بخش بیماران مزمن روانی بیمارستان رازی تبریز بررسی شدند. 5 سی سی خون از بیماران گرفته شد. سطح سرمی anti-tTG از نوع IgA با استفاده از ELISA اندازه گیری گردید. سطح سرمی IgA نیز با استفاده از روش ایمونوتوربیدومتری اندازه گیری شد. افراد anti-tTG مثبت و مبتلا به کمبود IgA، برای انجام آندوسکوپی و نمونه برداری از دوازدهه ارجاع داده شدند.یافته ها: میانگین سنی افراد 06/10± 37 سال (محدوده 68-18 سال) بود. از 100 بیمار مبتلا به اسکیزوفرنی در 1 نفر (1 درصد) و از 100 بیمار مبتلا به افسردگی در 2 نفر (2 درصد) نتیجه آزمون anti-tTG مثبت بود. 3 نفر از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی و 2 نفر از افراد مبتلا به افسردگی مبتلا به کمبود IgA بودند. هیچ کدام از بیماران مبتلا به افسردگی و اسکیزوفرنی، سابقه اسهال مزمن را گزارش نکردند. هیچ کدام از موارد anti-tTG مثبت و مبتلا به کمبود IgA، برای انجام نمونه برداری از مخاط دوازدهه رضایت ندادند.نتیجه گیری: شیوع سرولوژیک سلیاک در افراد مبتلا به افسردگی (2 درصد) و اسکیزوفرنی (1 درصد) در مطالعه حاضر کمی بالاتر از شیوع به دست آمده آن در جمعیت عمومی است. بنابراین پیشنهاد می شود که افراد مبتلا به بیماری اختلال روانی مزمن از نظر وجود بیماری سلیاک مورد بررسی واقع شوند تا با درمان زود هنگام از عوارض عصبی و روانی این بیماری پیشگیری شود.

لپتوسپیروز از بیماری های شایع مشترک بین انسان و دام است که عامل آن باکتری لپتوسپیرا اینتروگانس است. لپتوسپیراها در شرایط آب و هوایی معتدل و مرطوب دوام بیشتری داشته و در صورت انتقال به میزبان مهره دار می توانند منجر به بروز بیماری بالینی تا تحت بالینی با طیف وسیعی از علائم از جمله تب، زردی، خون شاشی، سقط و گاهی مرگ شوند. گوسفندان از میزبانان مهم لپتوسپیرا هستند که با توجه به شیوع بیشتر فرم تحت بالینی بیماری در این گونه، کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از این مطالعه، تعیین میزان شیوع سرولوژی لپتوسپیروز در گوسفندان استان خوزستان با استفاده از تست استاندارد آگلوتیناسیون میکروسکوپی (Microscopic Agglutination Test,MAT) است. بدین منظور، 261 نمونه خون از گوسفندان 10 شهرستان استان خوزستان در طی پاییز و زمستان سال 1400 اخذ گردید. تمامی نمونه ها با روش MAT و با استفاده از پنج سروتیپ لپتوسپیرا گریپوتیفوزا، پومونا، ایکتروهموراژیه، کنیکولا و هارجو مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج آزمایشMAT نشان داد 12 رأس (5/4 درصد) واجد آنتی بادی ضدلپتوسپیرایی بودند که از این میان، 4 نمونه با سروتیپ گریپوتیفوزا، 4 نمونه با سروتیپ ایکتروهموراژیه، 3 نمونه با سروتیپ هارجو و 1 نمونه نیز با سروتیپ پومونا دارای واکنش مثبت MAT بودند. تیتراسیون نمونه های مثبت نشان داد که 10 نمونه تیتر 1: 100 و 2 نمونه واجد تیتر1: 400 بودند. نتایج این مطالعه حاکی از کاهش میزان شیوع سرولوژیک لپتوسپیروز در گوسفندان استان خوزستان در مقایسه با مطالعات قبلی است. به نظر می رسد روند تغییرات آب و هوایی، کاهش بی سابقه بارش ها در طی سالیان گذشته و افزایش رعایت پروتکل های بهداشتی، نقش موثری در کاهش شیوع بیماری داشته است.

هدف از این مطالـعه بررسی شیـوع سرمی گونه های Leptospire interrogans و ارتباط آن با عوامل محیطی و حیوانی در بین گاوهای شیری شهرستان تبریز بود که به موجب آن تعداد 229 نمونه سرمی در فاصله بهمن ماه 81 لغـایت آبان مـاه 82 جمع آوری گـردید. سپـس بـا آزمـایش آگلوتینـاسیون میکروسکوپی 1(MAT) و با استفاده از 6 نوع پادگن لپتوسپیرای زنده شامل هارجو 2، پومونا 3، ایکتروهموراژیه 4، گریپوتیفوزا 5، کنیکولا 6 و بالوم 7 مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج به دست آمده از آزمایش MAT معلـوم ساخت که 24% دام ها از لحاظ سرولوژیکـی مثبت بودند. پومونا و گریپوتیفوزا به ترتیب با 34.2% و 32.9% شایع ترین سروتیپ ها بودند. بقیه موارد سرمی مثبت شامل 22.3% کنیکولا، 6.6% ایکتروهموراژیه و 3.9% بالوم بود. در این بررسی هیچ یک از نمـونه ها با سروتیپ هارجو واکنش مثبت نشـان ندادند. با استفاده از روش Chi-square ارتباط آماری بین فصول مختلف بررسی گردید که طی آن بیشترین میزان آلودگی در فصل پاییز و زمستان مشـاهده شدکه به ترتیب 32.7% و 34.3% نمونه های این فصل مثبت بودند. همچنین در گاوداری هایی که موش در آنها مشـاهده شده بودو یا دارای بستر مرطـوب بودند، آلودگـی سرولوژیک به مراتـب بیشـتر بود. بیشترین مـوارد مثبت در گـروه سنی 3-4 سال قرار داشتند.

مقدمه: هپاتیت E نوع بیماری عفونی ویروسی است که کبد را درگیر می کند و می تواند از یک عفونت ساده بدون علامت تا یک بیماری برق آسا و کشنده بخصوص در زنان باردار، متغیر باشد. شیوعHEV  در کشورهای در حال توسعه بین 35 - 10 درصد و ایران جز مناطق اندمیک می باشد. لذا با توجه به اهمیت شیوع HEV و عدم مطالعه در این زمینه در لرستان و سابقه اپیدمی در استان های همجوار، این مطالعه انجام شد. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع بررسی مقطعی بوده که در سال 1388 انجام گرفت. نمونه گیری به صورت چند مرحله ای انجام شد و از 19 مرکز بهداشتی شهر خرم آباد 400 نفر انتخاب شدند و پس از اخذ رضایت کتبی و تکمیل پرسشنامه، با استفاده از تست الیزا وضعیت آلودگی مشخص و نتایج مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج: از 400 نفر شرکت کننده، 31 نفر، HEV مثبت بودند که برابر با شیوع 7.8 درصد می باشد. میانگین سنی افرادHEV  مثبت، 49.7 سال و بالاتر از افراد HEV منفی بود (34.8 سال) همچنین بیشترین میزان شیوع در گروه سنی 59- 40سال بود (61.2 درصد) (4%)  16 نفر سابقه تزریق خون داشتند که 3 نفر از آنها، HEV مثبت بودند ولی ارتباط معناداری بین آنها مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به شیوع به دست آمده (7.8 درصد) شهر خرم آباد از نظر آلودگی به HEV، اندمیک می باشد. لذا توصیه می شود که بیماران هپاتیتی استان به طور روتین از نظرHEV  بررسی گردند که در این بررسی زنان باردار می بایست مدنظر قرار گیرند.

مقدمه: کووید-19 یک نوع جدید از خانواده بزرگ کرونا ویروس ها می باشد که که برای اولین بار در اواخر دسامبر 2019 در شهر ووهان چین گزارش شد. در ایران اولین مورد ابتلا کرونا با تست قطعی در تاریخ 30 بهمن در استان قم و اولین مورد در استان یزد در تاریخ 6 اسفند ماه 1398گزارش شد. سازمان بهداشت جهانی عفونت کووید 19 را در 21 اسفند ماه 1398 یک پاندمی معرفی کرد. این مطالعه با هدف بررسی شیوع سرولوژی کووید 19 در استان یزد انجام شد. روش بررسی: مطالعه حاضر یک مطالعه مقطعی مبتنی بر جمعیت از نوع سرواپیدمیولوژی است که جهت بررسی شیوع سرولوژیک کووید-19 در بازه زمانی 13 تا 30 خرداد ماه 1399 در استان یزد اجرا شد. نمونه گیری به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی و بدون محدودیت سنی و جنسی بود. اطلاعات شامل اطلاعات دموگرافی، رعایت موارد پروتکل های بهداشتی، سابقه علایم بالینی کووید 19 جمع آوری شد. جهت بررسی تیتر آنتی بادی های IgG, IgM علیه کووید 19 از "کیت الیزا پیشتاز طب "استفاده شد. از نرم افزار. 16 SPSS. version و از آزمون های کای دو، آزمون تی و آنالیر واریانس استفاده گردید. برآورد شیوع با سطح اطمینان 95% ارایه شد. نتایج: میانگین سنی شرکت کنندگان 17/5± 34/3 با محدود سنی (89-1) سال بود. از بین شرکت کنندگان مطالعه 507 نفر(54/5%) زن بودند. شیوع سرولوژیک موارد قطعی(16/91-12/91)14/91% و موارد مشکوک(3/85-1/85)2/85% کووید 19 استان یزد بود. شهرستان اردکان با 32% بالاترین و تفت-مهریز-خاتم با 7 % کمترین میزان شیوع کووید 19 را داشتند (0/05